Psikodrama, Viyanalı ruh hekimi Jacob Levi Moreno’nun 1920’li yıllarda geliştirmeye başladığı ve çocuktaki yaratıcı kendiliğindenlik ile tiyatrodaki katartik unsura dayanan bir psikoterapi yöntemidir. Psikoterapötik çerçeve, kendiliğindenliğin ortaya çıkması için gerekli olan oyunlaştırma koşullarının oluşturulmasına yardımcı olacak şekilde kurulur. Moreno için, insanın içindeki potansiyelin ortaya çıkmasını sağlayan eylemdir. Bunu “çeşitli zorluklar yaşayan insanları, o ana kadar farkında olmadıkları seçeneklerini keşfetmek üzere, düşündüklerinden de daha ileriye iten şey oyundur” sözleri ile vurgular. Bu durumda, tümüyle eyleme dayalı psikodrama ile temel amacı, eylemin ketlenmesi aracılığı ile giderek daha fazla simgeleştirmeye ulaşmak olan psikanaliz arasında uzlaşmaz bir çelişki var gibi görünmektedir. İşte psikanalitik psikodrama bu çelişkiden beslenerek gelişir. Psikodrama tekniklerinin kullanılması ile birlikte hasta ile oyun kurucu ve yardımcı terapistler arasında bir geçiş alanı oluşur; bu alan Winnicott’un da tanımladığı, kişinin simgeleştirme ve yaratma potansiyelinin gerçekleşebileceği bir oyun alanına dönüşür.

Ülkemizde psikodrama çalışmaları 1980’lerden beri süregelmekte olup ruh sağaltımı konusunda çalışanların formasyonunda çok önemli bir rol oynamıştır. Bu etkinlikte Fransa’dan gelen psikanalist-psikodramatistler ile birlikte bireysel psikanalitik psikodrama hakkında bilgilenme, kendi deneyimlerimizi paylaşma, karşılaştırma ve tartışma olanağı bulacağız. Konuklarımız kendi çalışmalarından örnekleri seans kayıtlarının yer aldığı filmlerden de yararlanarak tanıtacaklar, Fransa’da uygulanan bireysel psikanalitik psikodramaya ilişkin sunumlar yapacaklardır.